وفاي به عهد و نگاهداري پيمان هر اندازه که در مردمي فزوني يابد آن جامعه شايسته ي برومندي گردد.

وعده که کردي مقروض مي شوي مقروض که شدي وعده مي کني. «مثل فرانسوي»

هرگاه با مردمان پيمان بستي تا جان در بدن داري بشکست آن اقدام مکن که اصل مروت آن است که آدمي از عهده ي عهد نيکو بر آيد و از خدعه و مکر حذر نمايد،...

چو عهد با کسي کردي به جاي آر/که ايمان است عهد از دست مگذار«ناصر خسرو»

يک ذره وفا را به دو عالم نفروشم/هر چند در اين عهد خريدار ندارد«صائب تبريزي»

وفا کنيم و ملامت کشيم و خوش باشيم / که در طريقت ما کافريست رنجيدن« حافظ شيرازي»

تاريخ سير خود را بر زندگي مردان بزرگ بنا نموده است. «دموستن»

تاريخ يک ماشين خودکار و بي راننده نيست و به تنهائي استقلال ندارد، بلکه هر چه ما بخواهيم تاريخ همان خواهد شد. «ژان پل سارتر»

کسي که ثمرات روحي ملتي را نداند، تاريخ آن ملت در نظرش يک مشت حوادث پريشان و وقايع بي ترتيب جلوه مي کند. «گوستاولوبون»

مورخ بايد سير فکر بشر را که در عالم نظم غير قابل اجتناب به خود واگذار شده تعقيب کند. «ولتر»