مردم مال را مقيد کنند اما در حقيقت مال آنها را مقيد کرده است. «بطلميوس»

مردم سه دسته اند يا نوکر پول يا رفيق پول و يا ارباب پول. «ديل کارنگي»

ملت بي پول با استقلال خودش بازي مي کند. «پوانکاره»

نيک بختان در اصلاح مفاسد خود نمي کوشند زيرا تا مکنت و اقبال بر مفاسد آنها پرده پوشي مي کند، حق را به جانب خود مي بينند. «لارشفوکولد»

وقتي انسان آن قدر ثروتمند شد که بتواند هر چه دلش مي خواهد بخورد مي بيند معده اش بيمار است و همه چيز را هضم نمي کند. «شاتوبريان»

هرگز با پول نمي توان يک سرباز خوب، معلم خوب، هنرمند خوب و يا يک کارگر خوب ساخت. «راسکين»

هر چه ثروت بيشتر شود تشويش و نگراني و حرص و آز، رو به افزايش مي گذارد. «هوراس»

هيچ کس به سوي درخت بي ثمر نمي رود. «مثل آفريقائي»

يک آدم ثروتمند کمتر خواب راحت و آسايش روحي دارد.

از مخالفت نهراسيد فقط وقتي بادبادک مي تواند بالا رود که با باد مخالف مواجه شود. «چرچيل»