اخلاص، آشيانه ي دوستي هاست.

افرادي هستند که نور چشمي شانس و اقبالند و هر وقت سقوط مي کنند مانند گربه روي دو پا بر زمين مي نشينند. «کوبتون»

اگر اقبال مرا رئيس قوم سازد از کجا معلوم که بلافاصله نابود نسازد. «مثل مراکشي»

بسي بينا که به چاه افتد و نابينا به راه افتد. «حضرت امير (عليه السلام)»

بيشتر ناراحتي ها و نگراني هاي مردم زائيده ي اوهام و تصورات شخصي آنهاست و با دنياي حقيقت ارتباطي ندارد. «ژنرال ژوژ کروک»

به اميد شانس نشستن همان و در بستر مرگ خوابيدن همان. «مثل آلماني»

کسي که از سرنوشت خود شکايت کند از کودني و ناچيزي روح خويش شکايت کرده است. «مترلينگ»

آينده را از دريچه ترس و وحشت نگاه نکنيد. «اي. اچ. هاريمن»

اشتباه اين است که خيال مي کنيم ما را براي خوشگذراني به اين دنيا آورده اند، اگر اين اشتباه را از سر بدر کنيم به هر ناملايماتي مي سازيم.

اگر چشم تو فاسد شد، تمام جسمت تاريک مي شود.