دوست آن است که در مصيبت از کنار ما نرود.

دوستي با اشخاصي که درستکار، وفادار و دانا هستند سودمند است، دوستي با اشخاصي که خوش ظاهر و متملق و چرب زبانند زيان آور است. «کنفوسيوس»

دوستي براساس تقوي پايدار است و همين که اين پايه لغزيد بناي دوستي واژگون مي شود. «سيسرون»

دوستان مهربان از برادران نامهربان بهترند. «مثل چيني»

دو دوست مثل دو دستند که آلايش يکديگر را مي شويند.

دوست حقيقي آن است که پشت سر دوست هم صديق باشد.

دوست حقيقي آن است که در سه حال دوستي خود را حفظ کند يکي در هنگام سختي که بر او پيش آيد. دوم در غياب او، سوم، بعد از وفاتش.

دوستانت را در نظر خود ارزان مينديش و خود را نيز در نظر ايشان چنين مکن. «فولر»

صداقت و دوستي حدودي چند دارد اول آن که آشکارا و نهانش با تو يکي باشد دوم آن که زينت تو را از زينت خود و عيب تر از عيب خود بداند، سوم آن که اگر...

صفات هر کس مربوط به محسنات و نقايص اخلاقي دوستان اوست. «کارلايل»