چگونه باور کنيم که ديگري راز ما را نگهداري خواهد کرد، در صورتي که خودمان از نگهداريش عاجز بوديم. «لارشفو کولد»

فاش نکردن اسرار مردم دليل کرامت و بلندي همت است. «سقراط»

کسي که کوچکترين قسمت رازي را فاش کند، بقيه اش نيز در اختيار او نخواهد ماند. «ريشتر»

کسي که راز خود را بپوشاند، اختيار در دست اوست.

گناه افشا شدن يک راز به گردن کسي است که اولين بار آن را به ديگري سپرده است. «کنگور»

هر سخن که از زندان دهان بجست و هر تيري که از قبضه ي کمان پريد پوشانيدن آن سخن و باز آوردن آن تير دست ندهد. «کليله و دمنه»

هر چيز را که نگهبان بيشتر بود، استوارتر گردد مگر راز، که نگهدار آن هر چه زيادتر باشد، آشکارتر گردد. «افلاطون»

هر کس که به راز ديگران آگاه گشت اگر آن راز را بگشايد به مانند آن است که به خيانت و نابکاري آلوده شده باشد.

از مردم طماع راستي مجوي و از بي اصل وفا مخواه. «محمد غزالي»

بحث کنيد و انديشه ها را با يکديگر بسنجيد تا از آن ميانه راستي زايد.