ضرب المثلي نيست که در آن يک جو حقيقت وجود نداشته باشد. «مثل اسکاتلندي»

فلسفه ي دوست داشتن، حقيقت است نه محبتي که براي يک نوع علم يا يک مسلک احساس شود. «بيکن»

هر يک از اعضاي بدن ما حقي دارند و حق زبان بر ما آن است که با گفتار زشت آن را آلوده نکنيم.

هيچ کسي نيست که حق داشته باشد کسي ديگر را حقير بشمارد. «الفرددوديل»

انسان کامل آن است که در برابر مشکلات چند روزه ي حيات ايستادگي و مقاومت به خرج داده و از هيچ تند بادي نهراسد و در مقابل ناملايمات مثل کوهي بايستد...

حيات عبارت از جنبش و فعاليت است. «محمد تقي بهار»

در حيرتم که وجود ناچيز خود را در مقابل عظمت کائنات و اين دنياي بزرگي که در آن زندگي مي کنيم به چه تشبيه کنيم. «نيوتن»

در اعماق روح خود نغمه اي که گاهي نشاط آور و غالبا غم انگيز است مي شنويم، اين نغمه مدام، نداي حيات دروني ماست. «هانري برکسن»

دنيا خانه ي گرفتاري هاست.

دنيا مانند يک تماشاخانه است، هر کس رل خود را بازي مي کند و سپس مخفي مي شود. «شکسپير»