از تنبلي ننگ داشته باش؛ زيرا تن پروري شاگرد بدبختي است.( قابوس بن وشمگير)

خود را از تنبلي گوشمالي دادن، بسيار سودمند است؛ زيرا گفته اند : سستي وتنبلي موجب فساد آدمي است.( قابوس بن وشمگير)

آنچه از رنج وکوشش به دست مي آيد، به علت تنبلي وغفلت از دست دادن خوب وخردمندانه نيست؛ که هنگام نيازمندي ، پشيماني سودي ندارد. ( قابوس بن وشمگير)

هر که او تخم کاهلي کارد / کاهلي کافريش بار آرد(سنايي غزنوي)

کام خود آخر عمر از مي ومعشوق بگير / حيف اوقاف که يک سر به بطالت برود(حافظ شيرازي)

خردمند بکند؛ ولي خود نگويد . بي خرد بگويد؛ ولي خودنکند. (ابومنصور اوزجندي)

علم آن بود که هر کجا که تو از براي آن آموخته باشي در آن جايگاه به کار داري، و بداني که مرا اين علم اينجا مي بايد.( شيخ احمد جام)

علم آن قدر تمام است که بدان کاري کني؛ اما گر براي فروختن آموزي، هرگزت کار برنيايد.(عطار نيشابوري)

سعديا! گر چه سخندان ومصالح گويي / به عمل کار برآيد به سخن داني نيست(سعدي)

چو علم آموختي آنگه عمل کن چون که زشت آيد / گرفته چينيان احرام ومکي خفته دربطحا(سنايي غزنوي)