دوستانت را هميشه در کنار خود نگه دار ، در جمع به آنها تذکر نده و خود را ناصح آنها معرفي نکن.

براي آشنايي بيشتر با ديگران از مهمترين راههاي شناخت آنها ، طريق سخن گفتن آنها است ، از اين امتياز کمال استفاده را ببر.

در معرفي ديگران کلماتي را به کار بگيريم که دوست داريم در معرفي ما استفاده کنند.

اگر مي خواهي هميشه به خوبي ياد شوي ، به بهانه خوبيهايت بر مردم منت مگذار.

هر چه خود را بيشتر با فکر و انديشه بداني ، نياز به تجربه ديگران بيشتر داري.

اگر اطرافياني چاپلوس و ستايش گر داريد ، بدانيد که زحمت شما بيشتر شده است.

ثروت ، مقام و گرفتاري سه زمينه براي آزمودن تو و ديگران است.

وقتي به کسي قول مي دهي فکر کن به آن فرد مديون و مقروض شده اي.

مانند زنبور باش از گلها شهد مورد نيازت را بردار و از علم و دانش همه کس بهره مند شو، اگر چه خود آن فرد به دانسته هايش عمل نکند.

ابراز عجز و ناتواني را فقط وقتي به زبان آور که در محضر خالق خويش قرار داري.