دوستان با معنويت مانند يک پيکرند که شادي و ناراحتي شان با هم است .

کسي که از رفاقت و همنشيني با احمق پرهيز نکند، تحت تأثير کارهاي احمقانه وي واقع مي شود و زود به اخلاق ناپسندش متخلق مي گردد .

دشمن تو همان دوستي است که خير و خوبي را براي تو نمي خواهد.

کليد دوست يابي ، خوشرفتاري و محبت است چرا که انسان اسير اين گونه خصوصيات است .

کسي که در هنگام عصباني شدن حرمت تو را نگه دارد سزاوار دوستي با توست .

هنگام گرفتاري و بلاست که دوستان حقيقي شناخته مي شوند.

سعي کن با کساني که با دشمنت دشمني مي کنند، دوستي کني.

تذکر هاي دلسوزانه به رفيق را از وظايف دوستي بدان.

دوست قرار است زينت تو باشد نه وبال تو.

دوست بد زندگي خود و آينده تو را مي سوزاند، پس او را رها کن.