اعتدال آن طبيبي است که طبيعت با دست خود او را تقديس مي نمايد و او از همه طبيبان کمتر اشتباه مي کند و کمتر گول مي خورد.

اعتدال و کوشش دو طبيب حقيقي انسانند، کار کردن اشتها را تحريک مي نمايد و اعتدال از افراط در راضي کردن اشتها مانع مي شود. «روسو»

اگر مي خواهي بنده ي کسي نباشي، بنده هيچ چيز نشو. «ژاک دوال»

با قناعت امور بگذران تا پادشاه خود باشي.

براي ثروتمند شدن تنها دانستن راه درآمد کافي نيست، بايد راه خرج کردن را هم به خوبي دانست. «فرانکلين»

بشر به عوض اين که توجه و عنايت خويش را به لذايذ حيات متوجه سازد بايد بکوشد حتي المقدور از تألمات بي شمار زندگاني که روح آدمي را کسل مي سازد و...

توانگري به قناعت است نه به بضاعت. «سعدي»

چشم ديگران چشمي است که ما را ورشکست مي کند، اگر همه به غير از خودم کور بودند، من نه بخانه ي باشکوه احتياج داشتم نه به مبل عالي. «فرانکلين»

چنان شيرين مباش که تو را فرو برند و چنان تلخ مشو که از دهان بدور افکنندت. «ذيمقراطيس»

ديوانگي است که براي خريداري اشياء، بي مصرف و کالاي تجملي، انسان خود را گرفتار قرض کند. «فرانکلين»