دم به دم ساعت به ساعت خواهمت گر خوشم یا ناخوشم در هر دو حالت خواهمت گر زبانم را به جرم خواستنت بیرون کشند آن زمان ای مهربان من با اشاره خواهمت

بگیر از من تو این دل یادبودی که تنها لایق این دل تو بودی هزاران خواستند این دل بگیرند ندادم چون عزیز دل تو بودی

عشق یعنی با تو گشتن هم کلام عشق یعنی انتظار یک سلام عشق یعنی دستهای رو به دوست عشق یعنی دل سپردن تا ابد

نمی دانم چرا بیمارم امشب سکوتی خفته در گفتارم امشب غم اشک دلم آهسته می گفت پریشان از فراق یارم امشب

خواب بودم سخن عشق تو بیدارم کرد بی خود بودم عطش عشق تو هوشیارم کرد

باز باران بارید خیس شد خاطره ها مرحبا بر دل ابری هوا هر کجا هستی باش آسمانت آبی و تمام دلت از غصه ی دنیا خالی

خورشیدی و گرمای محبت در دست با آمدن تو ماه چشمش را بست با سرعت نور سمت تو می آیم وقتی که چراغ چشمهایت سبز است

دست من کوتاه از دیدار توست قلب من اما همیشه یاد توست

از دوری تو دلی پر از غم دارم وز غصه ی تو همواره ماتم دارم گر حق بدهد به من همه ملک وجود گویم که گل روی تو را کم دارم

تا غروب این زمین تا طلوع واپسین در کتاب خاطراتم ماندگاری نازنین .