بدانیم که عمر کوتاه است، مال بیش از احتیاج، ما را به صندوق‌دار بودن برای دیگران تبدیل می‌کند.

به خدای خود اعتماد کن، تا شادمان شوی.

قبول کنیم که ناامیدی و یأس بزرگ‎‌ترین دشمن ما است.

با کارهای خوب و رفتاری شایسته، بدی‌های‌مان را بپوشانیم.

اگر می‌‎‌خواهی به خواسته‌‎ات برسی، باید استقامت و تحمل را شعار خود کنی.

استعدادهای خود را بشناس و در راه رشد آن تلاش خستگی ناپذیر داشته باش.

دورترین موجود به هر انسان خود اوست، پس هر کس باید با به دست آوردن شخصیتش، خود را دریابد.

برای آن‌که کمتر پشیمان شویم و افسوس بخوریم، عاقبت کارمان را در نظر بگیریم.

خنده‌‎ات را کنترل کن و تبسم و لبخند به لب داشته باش.

هر روز که می‌گذرد باور کنیم از عمرمان کم شده است، قدر فرصت‌ها را بدانیم.