کاری را که خودت انجام می دهی، بچه ات را از آن نهی نکن که اثری ندارد.

قهر کردن با بچه ات را طولانی نکن و صلح و دوستی را به او بیاموز.

کتک زدن را از برنامه تربیتی کودکمان خارج کنیم، در مواقعی فرزند خود را تنبیه کنیم، اما زدن نه.

بچه ات با تو هیچ فرقی ندارد، اگر کمی دقت کنی خود توست، پس با خودت انس بگیر.

با غر زدن و سرزنش و تذکر بی‌جا تنها بچه را لجباز بار می آوریم.

دروغ گفتن را ما به بچه می آموزیم، در رفتار خود مراقبت داشته باشیم تا فرزند ما خوب تربیت شود.

همان طورکه بچه ما جسمی کوچک دارد، طاقت او هم همان قدر است، کار سنگین از او نخواهیم.

درکارهایی که به بچه ها می سپاریم توان آنها را در نظر بگیریم.

در بازی های بچه ها دخالت نکنیم و نگران آنها نشویم، به آنها فقط تذکر دهیم.

اگر می خواهید فرزندی صبور داشته باشید بازی گوشی های او را تحمل کنید.