یکی از اصول اساسی در تنظیم روابط اجتماعی زن و مرد، کاهش اختلاط است.

حضور زن در اجتماع باید باوقار و متانت آمیخته باشد و از هیجان‌انگیزی و ایجاد زمینه‌های فساد به دور باشد.

حیا، ملکه‌‏ای نفسانی است که روح را از انجام اعمال زشت بازمی‌‏دارد.

حیا، موهبتی الهی و امری فطری است.

حیا، وجه تمایز انسان و حیوان است.

لباس دانش‌آموزان و دانشجویان علاوه بر پوشش، نشان وقار و عفاف آنهاست.

حیا، زیبایی انسان است.

افراط در غیرت‌ورزی نه تنها موجب بد گمانی شخص نسبت به ناموس او می‌شود، بلکه احساس شخصیت را نیز از ناموسش می‌ستاید.

گرچه حجاب از امور ظاهری است، ولی نمایش خارجی عفاف است.

در جامعه‌ای که غیرت اجتماعی دارد زن و دختر آن از نگاه‌های آلوده نامحرمان در امان خواهند بود و پاکی و طهارت اجتماع باقی خواهد ماند.