اسلام برای سلامت جامعه و جلوگیری از زمینه‌های فساد، برای حضور زن در اجتماع شرایطی قائل شده است كه وقار در سخن گفتن و سلامت نفس از آن جمله است.

تحكیم خانواده بر اساس محبت، صمیمیت، انس، وحدت، همدلی و دلسوزی و حیای همسران استوار است.

حیا مانند چشمه آبی است كه موجب طهارت دل می‌گردد.

حیا یعنی: درخشیدن نور خدا و نور توحید در دل انسان.

حیا تابش نوری در دل ظلمات وجودی انسان است.

زنان خوب میراث‌دار عفاف و حیای فاطمه علیها السلام و مریم‌اند. بنابراین، بازیچه هوس نمی‌شوند و به ویروس گناه آلوده نمی‌گردند.

با وقار بودن دختر و رعایت كردن حریم میان محرم و نامحرم به او اصالت می‌بخشد و او را در دیدگان همه بزرگ و محترم می‌گرداند.

حضور زن در جامعه باید باوقار و متانت آمیخته باشد و از هیجان‌انگیزی و ایجاد زمینه‌های فساد به دور باشد.

حقیقت عفاف تنظیم‌كننده كردار آدمی است و او را از لغزش‌ها باز می‌دارد و جمال و زیبایی او را پایدارتر می‌سازد.

پوشش اسلامی نگهبان زن است و هرچه این پوشش كامل‌تر شود درصد امنیت و حفاظت زنان بالاتر می‌رود.