صورتی زرد شده، وقت سفر معلوم است آتش سینه ای از دیده ی تر معلوم است به خودش روی زمین مثل پدر می پیچد از همین صحنه غم زهر و جگر معلوم است ...

او که ز نسل هم حسین و هم حسن بود مانند اجدادش غریب اندر وطن بود او وارث لبهاى خشک و چوب خورده است با عمه‏ اش منزل به منزل ره سپرده است شهادت...

ای یادگار تیره ی مردان راستین ای شاه بیت پنجم غم نامه ی امین پروردگار درد، خداوند اشک و آه ای ماهِ خاک خورده تنِ آسمان نشین شهادت امام باقر...

سوخت عمری دلت ز زهر هشام تا که کار تو زهر کرد تمام بود سوزنده تر تو را از زهر داغ کرببلا و کوفه و شام تا که بنمود زهر شعله ورت خاطراتش نرفت...

باز روزی ما غم است آقا اشک با دیده محرم است آقا فرصت گریه با امام زمان باز امشب فراهم است آقا شهادت امام باقر علیه السلام تسلیت باد

می باشد ای وجه خدا، خاک تو بر چشمان من بر قلب ما یا سیدی، آتش زده سوز غمت مسموم کینه گشته ای، گریم به یاد ماتمت فرمانروای عالمین، ای بر نبی...

یا باقر آل عبا، ای یادگار کربلا جان علی و فاطمه، دلبند زین العابدین جانها فدای راهت ای، فرزند زین العابدین ای جان من، جانان من، ای ذکر تو...

حجّش قبول آن کس که پای روضه ی تو در آفتاب داغ صحرای منا سوخت بسیار در شهر مدینه سوخت قلبت امّا بمیرم بیـش از آن در کربلا سوخت شهادت امام...

آری آری شب عزای شما پیشواز محرم است آقا تا قیامت به پیش چشمانت رأس بر نی مجسم است آقا شهادت امام باقر علیه السلام تسلیت باد

ای آنکه قبرت بی چراغ و سایبان است!!! روضه نمی خواهی!! مزارت روضه خوان است گلدسته ات سنگی ست، روی تربت تو گنبد نداری ... گنبد تو آسمان است ...