ای با کفن چه سخت شده شعرِ روضه ات وقتی که سهمِ بی کفنی، قطعه بوریاست از حال و روزِ خاکیِ صحن بقیعتان پیداست غربتی که فقط قسمت شماست شهادت...

می‌رسد بر مشام، عطر و بوی بقیع یا باقر مرغ دل می‌زند پر به سوی بقیع یا باقر غربتت محرز است در جوار نبی یا باقر از این آل سعود، گله داره نبی...

نقل چهار سالگی ات نقلِ کربلاست این جمله خود به خود به خدا ختمِ روضه هاست ای که امامِ پنجمِ مظلومِ شیعه ای ذکر توسلِ به تو مشکل گشای ماست ...

منم کشته از زهر کینه       عزایم باشد بی قرینه جگرم، باشد پاره پاره از ظلم دشمن بگرید بر من هر گلی در گلشن شهادت امام باقر علیه السلام تسلیت...

به غربت علی و خاندان او سوگند امام ما زجهان رفت با دلی مغموم هماره قصّۀ مظلومی اش به خاک بقیع بود ز غربت قبرش برای ما معلوم شهادت امام باقر...

می شود چشم من پر ز اشک از غمت یا باقر گشته هفت آسمان، سیه از ماتمت یا باقر می‌زند زهر شرر  بر تن و جان تو یا باقر می‌روی سوی حق، ای به قربان...

امام باقر، دارم به یاد ماتمت شوری به سینه عزیز زهرا، سینه زنا تو ببر ای آقا مدینه غریب مادر، دل شکسته ام برا تو غصه داره شهادت تو، مدینه خالیه...

ای به قربان قبر ویرانت دل عشاق شمع سوزانت شب که در بر روی همه بسته است مادرت فاطمه است مهمانت دور قبر تو نیست زواری تا کند در غمت عزاداری ...

زهر غم به جان تو می زند شرر می شوی تو راهی آخرین سفر می روی و صادقت بی قرار و زار بدرقه کند تو را با نگاه تر شهادت امام باقر علیه السلام...

ای تمام روضه خوانها فدای تو گریه کرده یک جهان با نوای تو یادگار کربلا از بلا بخوان تا که سینه زن شود دل برای تو شهادت امام باقر علیه السلام...