اثر زهر همین است بسوزاند و بس آه در حجره ی در بسته که بارانی نیست اصلا انگار بنا نیست که آبت بدهند اصلا انگار دراین غمکده انسانی نیست شهادت...

نفس سوخته را مرهم و درمانی نیست حال و روز تو یقین غیر پریشانی نیست العطش العطش اینقدر مگو از جگرت که ازین ظالمه امید به احسانی نیست شهادت...

در ازدحام و هلهله ی نا نجیب ها فریاد استغاثه ی او بی جواب بود یک جرعه آب نذر امامش کسی نکرد هر چند آب دادن تشنه ثواب بود شهادت امام جواد...

لب تشنه بود، تشنه ی یک جرعه آب بود مردی که درد های دلش بی حساب بود پا می کشید گوشه ی حجره به روی خاک پروانه وار غرق تب و التهاب بود شهادت...

جان هر دو عالم فدای روی تو تو جوادی و من سائل کوی تو قبله ی دلهای عاشقان سوی تو هر گلشن خشبو از شمیم و بوی تو شهادت امام جواد علیه السلام...

دل سوزان و لب عطشان، سوز و آه و شور و نوایی میشه جاری اشک عاشق از نوحه های کرببلایی یکی اینجا بین حجره، شده لب تشنه فدایی یکی روی خاک گودال،...

توی جنّت مادرش زهرا با دلی محزون ناله ها زد که دیده در حُجره فرزندش با لب تشنه دست و پا زد بمیرم، اون زهر کاری به قلب او زد شراره به جز جون...

زمین و زمان با دلی سوزان بی قرار ابنُ الرّضا شد دل محزونم دوباره باز، غصه دار ابنُ الرّضا شد بگیریم با چشم گریون، به سمتش دست توسّل همون مولای...

برخیز ای جوان سر خود بر زمین مکش تو زخم دیده ای پر خود بر زمین مکش ای مادری تر از همه کم دست و پا بزن پهلو شبیه مادر خود بر زمین مکش شهادت...

در حجره ای غریب و تنها پرپر زند عزیز زهرا با دست همسر، با کام عطشان مسموم کین شد، امام خوبان شهادت امام جواد علیه السلام تسلیت باد