هستم جواد و در جوانی میدهم جان  در کنج حجره بر ملا میسوزم امشب  گویند هر دردی دوایی دارد اما  نَبوَد به درد من دوا میسوزم امشب  شهادت امام...

نگرانِ نَفَسِ سوخته ام نیست کسی  تشنه جان بازم و دنیای دگر می خیزم  به گمانم دگر این عمر وصالی ندهد  در جوانی ز پی بار سفر می خیزم  شهادت...

جگرم سوخت ولی یاد مدینه هستم آن در سوخته پیوسته دهد بر بادم یادم از خد تریب آمده و از گودال تا به حجره رخ خود روی زمین بنهادم شهادت امام...

سوخت در حجره ی در بسته همه بنیادم کس در این حجره نباشد برسد بر دادم نفسی نیست مرا بس که به خود پیچیدم پا به سر آتش و خاموش بود فریادم شهادت...

همچو جدم جان سپردم کام عطشان پیکرم اما نشد از کینه عریان جای همدردی به اشکم خنده کردند خنده های شامیان را زنده کردند شهادت امام جواد علیه...

ای خدا شد همسر من قاتل من بی حیا با طعنه سوزانده دل من شد زمین و آسمان لبریز آهم حجره ی در بسته گشته قتلگاهم شهادت امام جواد علیه السلام...

به چشم نیلی ات بنگر، به چشمان ترم مادر ز ظلم همسرم، چون مرغ بی بال و پرم مادر اگر چه قاتلم در پشت در خنده به حالم کرد ولی من یاد خون سینه...

زهر قاتل بر تن شرر می زد طعنه اش آتش بر جگر می زد هلهله پشت در همسرم کرد خون به قلب من و مادرم کرد شهادت امام جواد علیه السلام تسلیت باد

کاشکی بود یکی همسر تو مثل رباب زآتش زهر نمی سوخت دگر حنجر تو او سر خونی شوهر ز دل طشت گرفت ولی از کینه شده قاتل تو، همسر تو شهادت امام جواد...

گر چه از زهر به هم ریخته بال و پر تو هیچ کس نیست در این حجره شود یاور تو بی حیا پشت در حجره به تو می خندد شرم ننمود ز جد و پدر و مادر تو ...