گله از دشمنی دشمن و بیگانه نداشت ناله از کینه و بی مهری همسر می‌زد همسرش پشت در حجره به دست افشانی مادرش فاطمه بر سینه و بر سر می‌زد شهادت...

آتش زهر اگر شعله به پیکر می‌زد شعله بر جان و دلش کینه همسر می‌زد نوجوان بود ولی سیر شد از زندگیش بسکه آذر به دلش یار ستمگر می‌زد شهادت امام...

تشنگى از نگاهتان پیداست جگرت بى شکیب می‌سوزد جگر پاره پاره‌ات پیشِ عده‌اى نانجیب می‌سوزد شهادت امام جواد علیه السلام تسلیت باد

گوشه حجره، جان سپاری یک نفر یاور، هم نداری تو علیِ اکبر رضایی می زنی ناله بابا کجایی شهادت امام جواد علیه السلام تسلیت باد

گل یاس رضا پرپر شد  در جوانى چونان مادر شد میان حجره از پا افتاد  بى کس و یارو تنها افتاد  شهادت امام جواد علیه السلام تسلیت باد

زنی در کام شوهر زهرِ کین ریخت غمِ عالم به قلبی نازنین ریخت خدا لعنت کند آن دشمنی که به پیشِ تشنه آبی را زمین ریخت شهادت امام جواد علیه السلام...

هر قدر که اشک چشمان ترش هم بیشتر می شد بین خانه خنده های همسرش هم بیشتر می شد بیشتر که بر زمین پا می کشید و دست و پا می زد بی قراری های زهرا...

چو مرغی در قفس، شوقِ چمن داشت درون سینه اش بیت الحَزَن داشت زمانی که ز لب هایش جگر ریخت هزاران غربت از جنسِ حسن داشت شهادت امام جواد علیه...

خانه ات عطر غریبی عمویت را داشت که دلی سوخته از کینه ی همسر داری دور حجره همه بر اشک تو می خندیدند غربت لحظه ی جان دادن اکبر داری شهادت امام...

ای آن که به خاکِ حجره ات تن داری گل های جگر به روی دامن داری از هلهله و دف زدنش فهمیدند در خانه ی خود هزار دشمن داری شهادت امام جواد علیه...