چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت حقوق خدمت ما عرضه کرد بر کرمت به نوک خامه رقم کرده‌اي سلام مرا که کارخانه دوران مباد بي رقمت

دوشنبه، 10 خرداد 1389

وصال او ز عمر جاودان به

خداوندا مرا آن ده که آن به وصال او ز عمر جاودان به که راز دوست از دشمن نهان به به شمشيرم زد و با کس نگفتم

دوشنبه، 10 خرداد 1389

مير من خوش مي‌روي کاندر سر و پا ميرمت

مير من خوش مي‌روي کاندر سر و پا ميرمت خوش خرامان شو که پيش قد رعنا ميرمت گفته بودي کي بميري پيش من تعجيل چيست خوش تقاضا مي‌کني پيش...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

اي غايب از نظر به خدا مي‌سپارمت

اي غايب از نظر به خدا مي‌سپارمت جانم بسوختي و به دل دوست دارمت تا دامن کفن نکشم زير پاي خاک باور مکن که دست ز دامن بدارمت

دوشنبه، 10 خرداد 1389

اي پيک راستان خبر يار ما بگو

اي پيک راستان خبر يار ما بگو

دوشنبه، 10 خرداد 1389

خنک نسيم معنبر شمامه‌اي دلخواه

که در هواي تو برخاست بامداد پگاه خنک نسيم معنبر شمامه‌اي دلخواه که ديده آب شد از شوق خاک آن درگاه دليل راه شو اي طاير خجسته لقا

دوشنبه، 10 خرداد 1389

عيشم مدام است از لعل دلخواه

کارم به کام است الحمدلله عيشم مدام است از لعل دلخواه گه جام زر کش گه لعل دلخواه اي بخت سرکش تنگش به بر کش

دوشنبه، 10 خرداد 1389

يا ليت شعري حتام القاه

حافظ چه نالي گر وصل خواهي يا ليت شعري حتام القاه گر تيغ بارد در کوي آن ماه خون بايدت خورد در گاه و بي‌گاه

دوشنبه، 10 خرداد 1389

اي هدهد صبا به سبا مي‌فرستمت

اي هدهد صبا به سبا مي‌فرستمت بنگر که از کجا به کجا مي‌فرستمت حيف است طايري چو تو در خاکدان غم زين جا به آشيان وفا مي‌فرستمت

دوشنبه، 10 خرداد 1389

اي قباي پادشاهي راست بر بالاي تو

زينت تاج و نگين از گوهر والاي تو اي قباي پادشاهي راست بر بالاي تو از کلاه خسروي رخسار مه سيماي تو آفتاب فتح را هر دم طلوعي مي‌دهد

دوشنبه، 10 خرداد 1389

يا رب سببي ساز که يارم به سلامت

يا رب سببي ساز که يارم به سلامت بازآيد و برهاندم از بند ملامت خاک ره آن يار سفرکرده بياريد تا چشم جهان بين کنمش جاي اقامت

دوشنبه، 10 خرداد 1389

تاب بنفشه مي‌دهد طره مشک ساي تو

پرده غنچه مي‌درد خنده دلگشاي تو تاب بنفشه مي‌دهد طره مشک ساي تو کز سر صدق مي‌کند شب همه شب دعاي تو اي گل خوش نسيم من بلبل خويش را مسوز

دوشنبه، 10 خرداد 1389

مرا چشميست خون افشان ز دست آن کمان ابرو

جهان بس فتنه خواهد ديد از آن چشم و از آن ابرو مرا چشميست خون افشان ز دست آن کمان ابرو نگارين گلشنش روي است و مشکين سايبان ابرو غلام چشم آن...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

خط عذار يار که بگرفت ماه از او

خوش حلقه‌ايست ليک به در نيست راه از او خط عذار يار که بگرفت ماه از او آن جا بمال چهره و حاجت بخواه از او ابروي دوست گوشه محراب دولت است

دوشنبه، 10 خرداد 1389

گلبن عيش مي‌دمد ساقي گلعذار کو

باد بهار مي‌وزد باده خوشگوار کو گلبن عيش مي‌دمد ساقي گلعذار کو گوش سخن شنو کجا ديده اعتبار کو هر گل نو ز گلرخي ياد همي‌کند ولي

دوشنبه، 10 خرداد 1389

به جان پير خرابات و حق صحبت او

که نيست در سر من جز هواي خدمت او به جان پير خرابات و حق صحبت او بيار باده که مستظهرم به همت او بهشت اگر چه نه جاي گناهکاران است

دوشنبه، 10 خرداد 1389

گفتا برون شدي به تماشاي ماه نو

از ماه ابروان منت شرم باد رو گفتا برون شدي به تماشاي ماه نو غافل ز حفظ جانب ياران خود مشو عمريست تا دلت ز اسيران زلف ماست

دوشنبه، 10 خرداد 1389

مزرع سبز فلک ديدم و داس مه نو

يادم از کشته خويش آمد و هنگام درو مزرع سبز فلک ديدم و داس مه نو گفت با اين همه از سابقه نوميد مشو گفتم اي بخت بخفتيدي و خورشيد دميد

دوشنبه، 10 خرداد 1389

اي آفتاب آينه دار جمال تو

مشک سياه مجمره گردان خال تو اي آفتاب آينه دار جمال تو کاين گوشه نيست درخور خيل خيال تو صحن سراي ديده بشستم ولي چه سود

دوشنبه، 10 خرداد 1389

اي خونبهاي نافه چين خاک راه تو

خورشيد سايه پرور طرف کلاه تو اي خونبهاي نافه چين خاک راه تو اي من فداي شيوه چشم سياه تو نرگس کرشمه مي‌برد از حد برون خرام

دوشنبه، 10 خرداد 1389