رابطه پروردگار با بندگان خاص در مثنوی

در این ابیات رابطه‌ی پروردگار با بندگان خاص و حالت خاصان در پیشگاه حق، به رابطه‌ی متقابل شاهان با ندیمان و نزدیکان تشبیه می‌شود، که برای نزدیکان...

شنبه، 17 مهر 1395

در نگاه مولانا نباید فقط به ظاهر قرآن متمسک شد

مولانا معتقد است که نباید فقط به ظاهر قرآن متمسک شد، زیرا این ظاهر‌بینی همان دردی بود که گریبان ابلیس را نیز گرفت و موجب شد که او فقط به ظاهر...

شنبه، 17 مهر 1395

در نگاه مولانا تقرب به اولیا تقرب به حق است

انسان کامی و ولیّ واصل، واسطه‌ی افاضات الهی به خلق است. هر کس که از حیث روحی و کمال معنوی به انسان کامل نزدیک‌تر باشد از فیض بیشتری مستفیض می‌گردد....

شنبه، 17 مهر 1395

در نگاه مولانا ستایش اولیاء‌الله، ستایش پروردگار است

مولانا از حسام‌الدین سخن ‌می‌گوید و تا آن جا‌ می‌رسد که هر چه مدح مردان و بزرگان را گفته‌ام ، نیز ستایش حسام‌الدین بوده است، زیرا رجال‌الله همه...

شنبه، 17 مهر 1395

در نگاه مولانا اولیای الهی بنیاد آفرینش و خلقت‌اند

سخن از عهد ازل است، پیش از آن که خلقت مادّی و صوری ما پدید آید. آن دیان دین، (پروردگار) در آب و گل خلقت آدمی نهال عقل می‌کاشت ما کجا بودیم؟ آن...

شنبه، 17 مهر 1395

حکایت‌های قرآن نقد حال ما انسان‌هاست

مولانا می‌گوید: «حکایت‌های ما جلوه‌گاه خود ما و شخصیت ماست. من در ناله‌های خود محو می‌شوم تا در میان بندگان حق به خاک می‌افتم و خود را ناچیز...

شنبه، 17 مهر 1395

بررسی تطبیقی خرد در «شاهنامه» و «الأدب‌الصغیر و الأدب‌الكبیر»

حكیمان ایران باستان به اندرزهای اخلاقی و مضامینی چون خوش اخلاقی، سیاست، زهد، دوستی و به خصوص خرد و خردورزی گرایش شدیدی داشته‌اند. این اندرزها...

پنجشنبه، 15 مهر 1395

بررسی سبكی رساله‌ی عشقیه

سرزمین هند از گذشته‌های دور جایی امن برای زبان فارسی و فارسی زبانان بوده و برخی از آثار ارزشمند فارسی در این سرزمین تألیف شده است. قاضی حمید...

پنجشنبه، 15 مهر 1395

جلوه‌های نوآوری در شعر عدی بن زید عبادی

عدی بن زید عبادی از شاعران مسیحی در عصر جاهلی است. وی نویسنده و سفیر دربار ساسانی بوده و از آغاز نوجوانی به هر دو زبان فارسی و عربی تسلط كامل...

پنجشنبه، 15 مهر 1395

با رکعتی نگاه

همره شدند قافله‌ای را که مانده بود تا طی کنند مرحله‌ای را که مانده بود از خویش رفته‌اند سبکبار تا خدا برداشتند فاصله‌ای را که مانده بود

چهارشنبه، 14 مهر 1395

آیا تو ما را دوست داری؟

مولا شنیدم لاله‌ها را دوست داری آیینه‌های آشنا را دوست داری با یاد قرآنی که بر نی خوانده می‌شد صوت و مناجات دعا را دوست داری

چهارشنبه، 14 مهر 1395

آه‌نامه چاووش

ای بهار صفا، خداحافظ! تا قیامت تو را خداحافظ! بعد از این، چار فصل، پاییز است بعد از این هر گلی، غم انگیز است بعد از این، هر چه جام می‌آید

چهارشنبه، 14 مهر 1395

آن دو لبخند

طبعم به ولای آن دو لبخند شد نغمه سرای آن دو لبخند مانده است هنوز بر لب طف تأثیر صفای آن دو لبخند

چهارشنبه، 14 مهر 1395

آرام مثل آه

خون می‌چکید داغ ز بالای آفتاب آیینه مات گرم تماشای آفتاب بشنو حدیث سرخ شکفتن به فصل تیغ تفسیر سبز عشق، تمنای آفتاب

چهارشنبه، 14 مهر 1395

آخرین صدا

…و روز فاجعه گلوی کوچک تو روشن از تلاوت خورشید اجازه داد صدای تازه‌ای از شرق چراغ روشن فریاد را

چهارشنبه، 14 مهر 1395

آخرین دیدار

آسمان کربلا آن روز آتش بار بود آن زمین سوخته دریایی از اسرار بود کوچه‌های آسمان پر بود از عطش آب هم چشم انتظار لحظه ایثار بود

چهارشنبه، 14 مهر 1395

آتش

تو دیدی چشم تر آتش بگیرد عزیزت پشت در آتش بگیرد تو دیدی پیش چشم باغبانی درختی از کمر آتش بگیرد

چهارشنبه، 14 مهر 1395

آتش نی

روح طوفان زده! آیینه دل دریایی«نیست مانند تو در دیر مغان شیدایی» خطبه‌ات شور دگر داد به خون شهدا دست عباسی، هر چند از او گشته جدا

چهارشنبه، 14 مهر 1395

آتش گرفت

پرده‌های ابرها در آسمان آتش گرفت لحظه‌ها، در لحظه‌های بی امان آتش گرفت احتراق جاده‌ها را، کاروان فریاد کرد کاروان در کاروان در کاروان آتش گرفت...

چهارشنبه، 14 مهر 1395

آب

آب هستم، آب هستم، آب پاک جاریم از آسمان، تا قلب خاک گاه ابر و گاه باران می‌شوم گاه از یک چشمه جوشان می‌شوم گاه از یک کوه می‌آیم فرود

سه‌شنبه، 13 مهر 1395