نماز شام غریبان چو گریه آغازم

وقتی در غربت و تنهایی، نماز شام را با گریه آغاز می کنم، با ناله های غریبانه ی خود، گویی قصّه های غربت را سر می دهم.

دوشنبه، 15 ارديبهشت 1393

مزن بر دل ز نوک غمزه تیرم

ای محبوب من!با مژگانت بر دل عاشق من، تیر عشوه و غمزه مزن که من در برابر چشم خمار و مست تو می میرم.

يکشنبه، 14 ارديبهشت 1393

تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم

ای معشوق!تو مانند صبح عالمتاب و در حال طلوع و جلوه گری هستی و من مانند شمع خودسوز پاکباز سحرگاهی هستم، پس لبخندی بزن و ببین که چگونه در برابر...

يکشنبه، 14 ارديبهشت 1393

به تیغم گر کُشد دستش نگیرم

اگر معشوق، مرا با شمشیر خود بکشد، مانع کارش نمی شوم و منّت پذیرم و اگر مرا با تیر بزند، سپاس گزار او خواهم بود.غم و رنج عشق را با جان و دل قبول...

يکشنبه، 14 ارديبهشت 1393

جوزا سحر نهاد حمایل برابرم

سحرگاه، جوزا به نشان اطاعت و بندگی، بند شمشیر خود را باز کرد و در مقابل من قرار داد؛ یعنی بنده و غلام شاه هستم و بر این امر سوگند یاد می کنم.

يکشنبه، 14 ارديبهشت 1393

شعرم به یُمن مدح تو صد ملک دل گشاد

شعر من به برکت ستایش تو، صد کشور دل را توانست که تسخیر کند؛ گویی زبان فصیح و رسای من، شمشیر کشور گشای توست.

يکشنبه، 14 ارديبهشت 1393

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم

من کیستم که بر آن خاطر معطّر و خوشبوی تو بگذرم؟!ای معشوق!ای کسی که خاک آستان تو مانند تاج سر من است!ای کسی که در حقّ این عاشق بینوای خود، لطف...

يکشنبه، 14 ارديبهشت 1393

در نهانخانه ی عشرت صنمی خوش دارم

در خلوت خود که با عیش و شادی همراه است، تصور می کنم که به وصال آن معشوق زیبا رسیده ام، آری به یاد پیچ و تاب سر زلف او و چهره ی زیبای او بیتاب...

يکشنبه، 14 ارديبهشت 1393

مرا عهدی است با جانان که تا جان در بدن دارم

من با معشوق خود عهد و پیمانی بسته ام که تا زنده ام، دوستدار عاشقان و هواخواهان او باشم و آنان را مانند جان، عزیز و گرامی بدارم.آری هر چیز و هر...

يکشنبه، 14 ارديبهشت 1393

گر چه افتاد ز زلفش گرهی در کارم

اگر چه از گیسوی گره گیر و کمندوار معشوق در کارم در کارم گره ای افتاده و من دچار مشکل شده ام، ولی هم چنان از کرم و لطف او انتظار گشایش و رهایی...

يکشنبه، 14 ارديبهشت 1393

گر دوست دهد خاک کف پای نگارم

اگر خاک کف پای معشوق را به دست بیاورم، بر صفحه ی چشم های خود از آن، قصّه و حکایت عشق را نقش می کنم و چون سرمه بر چشمانم می کشم؛ خاک کف پای او،...

يکشنبه، 14 ارديبهشت 1393

ز دست کوته خود زیر بارم

از ناتوانی و تهیدستی خود در رنج و عذابم،زیرا از اینکه خواسته های معشوقان زیباروی بلند قامت را نمی توانم برآورده سازم،شرمنده ام.

يکشنبه، 14 ارديبهشت 1393

سحرگاهان که مخمور شبانه

بامدادان که هنوز از باده نوشی شبانه مست و خمار بودم، با نوای سازهای چنگ و چغانه بار دیگر جام شراب را بر دست گرفتم و نوشیدم.

شنبه، 13 ارديبهشت 1393

ای که با سلسله ی زلف دراز آمده ای

ای معشوقی که با گیسوی تابدار و دراز خود آمده ای! خدا کند که بتوانی لطفی بکنی و فرصت بیشتری داشته باشی؛ زیرا که برای نوازش عاشق دیوانه ای آمده...

شنبه، 13 ارديبهشت 1393

دامن کشان همی شد در شَرب زر کشیده

هنگامی که معشوق در لباس گرانبها و زربفت خود باز ناز و غرور می گذشت، صد دلبر ماهرو از حسادت گریبان جامه ابریشمی خود را بر تن پاره کردند؛ معشوق...

شنبه، 13 ارديبهشت 1393

از خون دل نوشتم نزدیک دوست نامه

نامه ای به معشوق خود نوشتم، چنان نامه ی غمزده ای که انگار آن را با خون دل و با اشک خونین نوشته ام که:من در فراق تو دنیا را چون روز قیامت می بینم....

شنبه، 13 ارديبهشت 1393

چراغ روی تو را شمع گشت پروانه

ای یار! شمع که خود باید معشوق پروانه باشد، مانند پروانه عاشق توست و من چنان گرفتار توام که از حال خود خبر ندارم یا نگران خود نیستم.

شنبه، 13 ارديبهشت 1393

در سرای مغان رُفته بود و آب زده

در سرای مغان (میخانه)آب و جارو شده و پیر و مرشد در آنجا نشسته بود و پیر و جوان را به بزم میخانه برای نوشیدن باده دعوت می کرد.

شنبه، 13 ارديبهشت 1393

دوش رفتم به در میکده خواب آلوده

مغبچه ی باده فروش با لحن تمسخر آمیز و سرزنش گونه ای آمد و گفت که ای سالک خواب آلوده! بیدار شو؛ تو به خواب رفتی و از کاروان معرفت باز ماندی.

شنبه، 13 ارديبهشت 1393

وصال او ز عمر جاودان بِه

رسیدن به معشوق از عمر جاودانه بهتر است؛ خدایا! آن چیزی را به من عطا کن که برایم بهتر است. معشوق با من تندی کرده و با شمشیر جفا مرا آزرد، ولی...

شنبه، 13 ارديبهشت 1393