امام صادق علیه السلام از پدرشان نقل مى فرمایند: فرزند آدم ، با هفت استخوان (موضع ) سجده مى کند: دو دست ، دو پا، دو زانو، پیشانى

امام صادق علیه السلام از پدرشان امام باقر علیه السلام نقل فرمودند:
یسجد ابن ادم على سبعة اعظم : یدیه و رجلیه و رکبتیه و جبهته ؛

هنگامى كه براى سجده خم شدى ، كمى پيش از اين كه زانوهايت به زمين برسد، دستها را بر زمين بگذار.

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
اذا تصويت للسجود فقدم يديك الى الارض قبل ركبتيك بشى ء ؛

كسى كه آيه سجده بخواند و يا از قارى بشنود كه به او گوش فرا مى داد بايد سجده كند، و اگر آن در حالى بشنود كه نماز واجب را ادا مى

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
من قراء السجدة او سمعها من قارى ء يقرؤ ها و كان يستمع قراءته فليسجد، فان سمعها و هو فى صلاة فريضة من غير امام او ما براءسه و انا قراها و هو فى الصلاد سجد و سجد معه من خلفه ان كان اماما و لا ينبغى للامام ان يتعمد قراءة سورة فيها سجدة فى صلاة فريضة ؛

مردى خدمت رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) رسيد و گفت : اى پيامبر خدا! گناهانم زياد و عملم كم است ؟ فرمودند: سجده ات را زيا

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
جاء رجل الى رسول الله (صلي الله عليه و آله و سلم) فقال : يا رسول الله ! كثرت ذنوبى وضعف عملى فقال رسول الله (صلي الله عليه و آله و سلم): : اكثر السجود فانه يحط الذنوب كما تحط الريح ورق الشجر؛

سزاوار است كه نمازگزاز به پاس توفيق خدايى در به جاى آوردن نماز واجب ، سجده شكر به جاى آورد و حداقل ذكر سجده ، گفتن سه بار ((شكر

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
انما يسجد المصلى سجدة بعد الفريضة ليشكر الله تعايل فيها على ما من به عليه من اداء فرضه و ادنى ما يجزى ء فيها شكرالله مرات ؛

هر مؤمنى در غير از حال نماز سجده شكرى جهت نعمتى به جاى آورد، خداوند به آن خاطر ده حسنه براى او بنويسد و ده گناه از نامه عملش پا

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
ايما مؤ من سجد لله سجدة لشكر نعمة فى غير صلاة ، كتب الله به بها عشر حسنات و محا عنه عشر سيئات و رفع له عشر درجات فى الجنان ؛

به درستى انسان هنگامى كه سجده را طولانى كرد، فرياد شيطان بلند مى شود كه : واى بر من ،! آنها اطاعت خدا كردند و من عصيان كردم آنا

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
ان العبد اذا اطال السجود حيث لايراه احد، قال الشيطان و اويلاه اطاعوا و عصيت و سجدوا و اءبيت؛

نزديك ترين حالت بنده به خداوند بزرگ وقتى است كه در سجده است خداوند فرمود: ((سجده كن و تقرب جوى)).

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
اقرب ما يكون العبد الى الله - عزوجل - و هو ساجد، قال الله ، عزوجل -: ((واسجد و اقترب )) ؛

به خاطر سجده هاى زيادى كه بر زمين داشت .

از امام صادق عليه السلام سوال شد: براى چه خداوند حضرت ابراهيم عليه السلام را خليل و دوست خود گرفت، حضرت فرمودند:
لكثرة سجوده على الارض؛

خداوند بر صورت سجده را واجب كردكه شبانه روز در وقت نمازها به سجده بيفتد؛ پس فرمود: ((اى كسانى كه ايمان آورده ايد! ركوع و سجود ن

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
وفرض على الوجه السجود له بالليل و النهار فى مواقيت الصلوة فقال : ((يا ايهاالذين امنوا اركعوا و اسجدوا و اعبدوا ربكم و افعلوا الخير لعلكم تفلحون )) و هذه فريضة جامعة على الوجه واليدين والرجلين ؛