کودک را قبل از اینکه به ارزش راستگویی پی ببرد وادار به راست گفتن نکنید.

خطای کودکان را دائماً مرور نکنید زیرا فضای درون کودک دچار تشویش و تیرگی می‌شود.

در مقابل تندی‌ها و برخوردهای غلط آنان، با میانه روی سازنده مسأله را حل نمایید.

باید توجه کنید که حرکات کودک را به وسیله محرکات وی توجیه کنید نه به وسیله عوامل و محرک‌های شخصی خودتان.

نباید به هیچ وجه نقاط ضعف کودکتان را به رخشان بکشید و هیچ‌گاه نباید کودکی را به خاطر ناتوانی سرزنش و تحقیر کنید.

با تندی و خشونت به کودکان امر و نهی نکنید تا ناهنجاری و کجروی‌ها بروز نکنند.

اگر کودک شما نقصی دارد طوری رفتار نکنید که تصور کند نقص او تفاوتی با سایرین به‌وجود می‌آورد و زیاد از حد محبت نکنید و نقص او را نپوشانید.

وقتی که کودک حرف می‌زند با نهایت دقت گوش دهید و از انجام هر عملی که مغیر با حالت توجه باشد خودداری کنید.

در مواردی می‌توانید از اصول اخلاقی موجود در منحرفین برای اصلاح آنها استفاده کنید.

به فرزندانتان غضب نکنید که این امر، خدا را به غضب می‌آورد.