سلام بر تو، شباهتِ بی شائبه محمدی! سلام بر اقیانوس کرامت و سخاوتی که از دامان «کوثر» و «ابوتراب» برخاست.

مهمانی حق چه باصفا شد میلاد امام مجتبی شد ولادت مظهر جود و کرم و بخشش بر شما مهمان ضیافت الهی، مبارک باد.

آیینه حسن خداوندی آمده است، تا خاکیان و افلاکیان غرق نور و سرور شوند.

کریم اهل بیت! تو آن آیه ای که از سوره کوثر نازل شدی تا منجی روز محشر باشی.

دست های نیازمان را از چشمه سخاوتت کوتاه مکن؛ بگذار با وضو در نور امامتت، شیرینی کرامتت را چشیده باشیم!

تو آمده ای تا منادی عشق و مهربانی در دل تنگی دورترین کوچه های شب زده باشی.

ای امام آیینه ها، زمین از سایه کرامت بی انتهای تو زنده می شود و آسمان از برکت دعای تو پاینده.

کسی از راه رسیده که تمام حُسن های عالم را در حاشیه نگاه آسمانی اش پیچیده، کسی که صورت و سیرت و خُلق حَسن دارد، کسی که بی شک تماماً حسن است.

حَسَن، آیینه حُسن خداوندی است؛ تصویر زیبایی خداوند است که در صورت خاکی نقش بسته است.

مولای عاشقان سخاوت پیشه، روز میلادت، جشن شادی کودکان یتیم است.