شیعه چشم دل وا کن و مظهر خدا ببین در مه خدا ماه پیغمبر خدا ببین جلوه گر شده جمال ذات کبریا خنده می زند به روی ختم الانبیا

شیعه چشم دل وا کن و مظهر خدا ببین در مه خدا ماه پیغمبر خدا ببین جلوه گر شده جمال ذات کبریا خنده می زند به روی ختم الانبیا

ماه روزه و ماه ذکر و دعا مبارک است شد ولادت حضرت مجتبی مبارک است ای رخت چراغ انجمن خوش آمدی نور دیده ی ابوالحسن خوش آمدی

گدای نور سیمای تو مهتاب به مهرت صد چو خورشید است بی تاب فدایت ای که پور مرتضائی تو سبط اکبری و مجتبایی

تو تمام جود و عنایتی تو چراغ راه هدایتی بهشت دل باغ آباد توست که موسم عید میلاد توست

جنّت نشانی از حرم توست یا حسن فردوس سائل کرم توست یا حسن تنها نه آسمان و زمین عالم وجود در زیر سایۀ علم توست یا حسن

بر روی دست فاطمه قرآن حیدری آقای من! چقدر شبیه پیمبری زیبایی از بهشت جمال تو گشته سبز نامت بود حسن ولی از حُسن برتری

شمع محفل احمدی حسن سیدی حسن سیدی حسن چراغ و چشم رسول خدا تمام خلقت به خاکت فدا

ماه رمضان اگر جهان آرا شد تابان قمری ز دامن زهرا شد چون ماه خدا دو نیمه گردید در آن سیمای امام مجتبی پیدا شد

گویند که گرد مه زمین می گردد دور فلک و عرش برین می گردد خورشید جمال مجتبی را دیده است حیران شده است و این چنین می گردد