نمی دانم چرا افسرده دلهاست گمانم ماتم فرزند زهراست امام باقر از بیداد دشمن شهید مکتب خلّاق یکتاست شهادت امام باقر علیه السلام تسلیت باد

در درون سینه می سوزد دل شیدای من ای خدا دریای خون شد سینه سینای من همچو شمعی پیکرم از آتش و غم آب شد کین زهر آلوده آتش زد ز سر تا پای من ...

کوچک‌ترین امام مصیبت کشیده است       از بازماندگان غروب سپیده است از بس که گریه کرده سرش درد می کند        اندازه ی تمام حرم داغ دیده است ...

ای آخرین شمس ولایت یابن الحسن سرت سلامت فرزند زهرا جان داده مظلوم امام باقر گردیده مسموم شهادت امام باقر علیه السلام تسلیت باد

حضرت صادق شد عزادار گریه کند با چشم خونبار فرزند زهرا جان داده مظلوم امام باقر گردیده مسموم شهادت امام باقر علیه السلام تسلیت باد

دوباره عالم شد عزادار داغ پیمبر شده تکرار فرزند زهرا جان داده مظلوم امام باقر گردیده مسموم شهادت امام باقر علیه السلام تسلیت باد

کشتند حجت خدا را باقر آل مصطفا را ختم رسل صاحب عزا شد پنجم وصی او فدا شد شهادت امام باقر علیه السلام تسلیت باد

از سوز زهر، پیکرم آتش گرفت و سوخت یا رب ز پای تا سرم آتش گرفت و سوخت مسمومم و زبانه کشد شعله از تنم از این شراره بسترم آتش گرفت و سوخت شهادت...

غریب اوست که در موسم زیارت حج مدینه و آن همه زائر که هست مهمانش شب شهادت او یک نفر نمی ماند که اشک غم بفشاند به قبر ویرانش شهادت امام باقر...

پنچمین حجت حق حضرت باقر که خدا  بهر او خلقت این دایره گردون کرد گشت مسموم جفا از اثر زهر ولید  شیعیان را به جهان غمزده و محزون کرد شهادت...