کاش می شد تا جواد ابن الرضا تاب آورد بهرِ درمانش کسی داروی نایاب آورد  تشنگی دردی ست درمانی ندارد غیر از این مادرش از حوض کوثر جرعه ای آب...

اَباالهادی! تو هم ای کاش چون اکبر به بالینت  پدر می زد گلِ بوسه بر آن زخمِ فراوانت غریب و بی کس و تنها میانِ حجره می نالی نپرسیده کسی آخر...

از آن وقتی که زهرِ کین به جانت کارگر گشته به سمتِ مشهدِ بابا تو بستی پلکِ چشمانت دریغا! در کنارِ تو نبوده یار و غمخواری به گوشت می رسد هر...

زنی که باید آرامِ دلِ غمدیده ات باشد ولی با زهرِ کین انداخت آتش در گلستانت پدر در جنتِ طوس و پسر در غربتِ بغداد نداری محرمی دستی کشد بر زخمِ...

به آتش می کشد دل را دمادم آهِ جانسوزت به گوشِ جان چو می آید صدای صوتِ قرآنت دلم امشب ز داغت بی نهایت روضه میخواهد تو غرقِ زهرِ جانکاه و من...

گرچه شوال ولی داغ محرم با اوست پس عجب نیست اگر این همه ماتم با اوست مثل جدش شده در کنیه‌ی اباعبدالله در بقیع است ولی کرببلا هم با اوست ​​​​​​​شهادت...

نه عمامه به سرو نه که ردا در بر داشت در دلش حال و هوایی ز غم حیدر داشت نیمه شب تا که به صورت به زمین خورد آقا با لب غرق به خون زمزمه ی مادر...

حالا دوباره موسم اندوه ما شده دل داغدار صادق آل عبا شده شهر مدینه آتش و دود و امام ما در بین شعله‌هاست که یوم العزا شده شهادت امام صادق علیه...

در مدینه شور و غوغایی بپا شد شهر پیغمبر همه غرق عزا شد این ندا در شهر پیچید، ایها الناس جعفر صادق به راه حق فدا شد شهادت امام صادق علیه السلام...

در بین سر و صدا کجا می بردند هیزم به کدام کربلا می بردند رفتند به عرش بی وضو نا اهلان جایی که سلامی از خدا می بردند در سوخت و یاد مادری افتادم ...