مسموم زهر کینم، حالی خراب دارم از جور این زمانه، دیده پر آب دارم آهم شده جگر سوز، پیچم زدرد برخود ازدست همسر خود، قلبی کباب دارم شهادت امام...

یارب از کینه همسر جگرم می سوزد من از این یار ستمگر جگرم می سوزد دیده پراشک و لبم خشک و رخم بر روی خاک سینه ام گشته پر آذر جگرم می سوزد شهادت...

اوست خورشیدی جوان در آسمانِ دین ما داغِ سنگینش نشسته بر دلِ غمگینِ ما غرق شد اِبن الرضا در لجه ی خونِ جگر خود غریب و یادش آید غربتِ روی پدر ...

دوستان بر من و رنج و محنم گریه کنید بهر مظلومی و تنها شدنم گریه کنید نیست یک روز که من یاد مدینه نکنم بر غریبیم که دور از وطنم گریه کنید ...

هر کجا روضه جانسوز حسین است و رباب بر من و بهر عمویم حسنم گریه کنید یاد آن لحظه که گفتم جگرم می‌سوزد با همین زمزمه دل‌شکنم گریه کنید شهادت...

بین حجره فتادم یاد جد غریبم سوزد ازاین شراره غصه  گشته‌ نصیبم گشته از اشک چشمم ‌دامنم پر ستاره  شد ز جور و جفا این قلب من پاره پاره شهادت...

اگر چه تشنه دهم جان به کنج حجره ولی به یاد تشنه لب کربلایم ای مادر تنم سه روز به بام و ولی کبوترها کنند سایه به قد رسایم ای مادر شهادت امام...

به کنج حجره زبس آب آب گفتم من بیا ببین که گرفته صدایم ای مادر نگویم اینکه بگرید به حال من یارم بگو که کف نزند در عزایم ای مادر شهادت امام...

طائر باغ رضا بود ولی کنج قفس همچو مرغی که پرش سوخته پرپر می‌زد همچو جدش طلب آب زدشمن می‌کرد ناله واعطشا تا دم آخر می‌زد شهادت امام جواد علیه...

گله از دشمنی دشمن و بیگانه نداشت ناله از کینه و بی مهری همسر می‌زد همسرش پشت در حجره به دست افشانی مادرش فاطمه بر سینه و بر سر می‌زد شهادت...