زائر قبر خاکیَت هستم جان عالم فدای قبر شما در غریبی چه شهره‌ای داری ای به شهر مدینه بی‌ همتا شهادت امام صادق علیه السلام تسلیت باد

السلام علیک یا مولا پیرمرد عشیره‌ی لیلا پدر و مادرم به قربانت ای غریب مدینه در هر جا شهادت امام صادق علیه السلام تسلیت باد

جهل بشر از دانش تو کاسته شد آیینه ی علم از تو پیراسته شد از گلشن وحی بس که گُل پاشیدی گلزار علوم از تو آراسته شد شهادت امام صادق علیه السلام...

پا برهنه به سر کوچه کشیدند تو را  خوب شد نیمه ی شب بود ندیدند تو را  مادرت بین همین کوچه نفس گیر شده  علی از داغ همین حادثه ها پیر شده  شهادت...

کوچه ها نیمه ی شب سوختنت را دیدند  ریسمان ها به دل سوخته ات خندیدند  ریسمان را که کشیدند چنین افتادی  عقب مرکب دشمن به زمین افتادی  شهادت...

آتش از موی سفیدت نفسی شرم نکرد  از نماز شبتان هیچ کسی شرم نکرد  خانه ای که تپش مدرسه ی ایمان بود  آتش از هر طرفش شعله ی سر گردان بود  شهادت...

پیرمردی و بزرگ همه ی اعصاری  روی جانت اثر کینه ی دشمن داری  بار ها خلوت سجاده ی تان پر پر شد  فرش زیر قدمت سوخت و خاکستر شد  شهادت امام صادق...

فدای دردِ پنهانت، که تو این گونه آرامی جهانی مات و مبهوت از تماشای وقارِ تو دریغا! نقطه ی نوری، در این وادیِ غربت نیست! از این تصویرِ غم حتی،...

گلابِ شستشویی غیرِ اشکِ چشمِ مادر نیست ببارد خون بشوید تا غم از گرد و غبارِ تو حریمت خلوتِ درد و، نه شمعیّ و نه ایوانی فقط چندین کبوتر نوحه...

خوشه ی انگور، تیره چون دل منصور بود دانه دانه مرگ را بر لب چشیدن مشکل است خانه ی آتش گرفته، روضه خوان مادر است ناله ی  زن  را زپشت در شنیدن...