ای تیغ مرا لبالب از یارب کُن ای تیغ بیا و راحتم امشب کُن بشتاب و سرِ مرا شکاف اما باز رحمی به دلِ سوخته ی زینب کُن  شهادت امام علی علیه السلام...

بغض بابا وسط سفره ی افطار شکست هی فرو خورد و فرو خورد و به هر بار شکست حفظ ظاهر به خدا سخت تر از هر کاری ست چهره ی پیر پدر پای همین کار شکست ...

گل لبخند تو نگذاشت بدانند که بود یک جهان غصه درون دل وارستۀ تو خلق، یک لحظه زدرد دلت آگاه نشد بی صدا بود ز بس گریۀ پیوستۀ تو شهادت امام علی...

گر چه در خاک نهان شد بدن خستۀ تو کعبۀ خلق بود خانۀ در بستۀ تو شمع سان سوختی و آب شدی دم نزدی که جهان سوخته از گریۀ آهستۀ تو شهادت امام علی...

وقتی که آسمان نجف پر ستاره شد بر قبر نوح بُهت زده در نظاره شد آدم برای دیدن حیدر شتاب داشت تابوت روی دوش ملائک سواره شد شهادت امام علی علیه...

آن قلافی که به کوچه بازوی زهرا شکست تیغ آن محراب کوفه فرق حیدر را شکست درد پنهان علی امشب مداوا می شود با رُخی غرق به خون مهمان زهرا می شود ...

امشب سیاه، خیمۀ هفت آسمان شده آثار مرگ در رخ مولا عیان شده امشب طبیب هم به علی گریه میکند تنها نه اشک دیدۀ زینب روان شده شهادت امام علی علیه...

جان با هیجان گِرد سرش می‌گردید پروانه‌ی دل دور و برش می‌گردید در عمرِ کمِ زمامداریِ علی اسلام، به گِرد محورش می‌گردید شهادت امام علی علیه...

اگرچه زخم سرش را تمام می دیدند ولی ز زخم عمیق دلش نپرسیدند کسی نخواست بپرسد چرا سرش بشکافت اگرچه مردم بی درد کوفه می دیدند شهادت امام علی...

مسجد و محراب شهر گشته به غم مبتلا ماذنه دارد نوا  قد قتل المرتضی در دل هفت آسمان می‌شنوم این نوا صوت حزینی که خواند قد قتل المرتضی شهادت...