در دفتر گل، ورق ورق گوهر بود از اشك، سرانگشت نگاهم تَر بود چيزي كه به من توان زاري مي‌داد قنداقة خونـين عــلي‌اصغــر بــود

شرمنده شد بهار ، ز گلزار کربلا بلبل کند نوا که خزانِ محرم است ما عاشقانِ لاله ي سرخِ پيمبريم کز عطر او بهشتِ خداوند ، خرم است

به نال ای دل که دیگر ماتم آمد بگری ای دیده ایام غم آمد گل غم سرزد از باغ مصیبت جهان را تازه شد داغ مصیبت جهان گردید از ماتم دگرگون لباس...

در محرم سینه ها غرق ملالی دیگر است جاری از چل چشمه دلها زلالی دیگر است با حلولش برنخیزد جز فغان از عاشقان طاق ابروی محرم را هلالی دیگر است

صد نوا خيزد ز ناى نينوايت، يا حسين نغمه هاى عشق باشد در نوايت، يا حسين ميزند آتش، به قلب دوستانت دم به دم داستان جانگداز كربلايت، يا حسين ...

زد شرر بر قلب خونين تو، در دشت بلا داغ مرگ اكبر گلگون قبايت، يا حسين جان فدا كردى به راه مكتب آزادگى جان هر آزاده اى گردد، فدايت يا حسين

در خانه ای که ذکر شه کربلا رود زان خانه نور جانب عرش علا رود کن درد خود دوا بشفا خانه ی حسین باید که دردمند بدارالشفا رود

بر لوح کتاب خون کلام تو بلند آوای قیامت از قیام تو بلند خون تو زلال چشمه خورشید است ای در عرفات عشق نام تو بلند

بال فرشته که خاک پای حسین است فرش حسینیه عزای حسین است فاطمه دنبالش است روز قیامت هر که به دنبال دسته های حسین است

پرچم کرببلا همیشه بلند است حافظ پرچم اگر خدای حسین است هر چه که ما خواستیم فاطمه داده آنچه فقط مانده کربلای حسین است