حضرت کاظم گرفتش سر به زانو حال بابا دید و گریان دیده ها شد بعد ابلاغ وصیت بر وصی‌اش روح مولا صادق از پیکر جدا شد شهادت امام صادق علیه السلام...

حاکم ظالم به او زهری ز کین داد او جگر پاره مثال مجتبا شد درد دل میداد او را پیچ و تابش جان به قربانش قتیل اشقیا شد شهادت امام صادق علیه السلام...

یکی می گفت مثل مادرش پشت در افتاده  یکی می گفت بین کوچه ها چون حیدر افتاده شبیه عمه اش زینب سرِ بازارهای شام به روی خاک با صورت وَ گاهی با...

جدّا همه ی عمر پریشان تو بودم خونین جگر و خسته و گریان تو بودم من صادق آل توام و در همه عمر دلسوخته ی آن لب عطشان تو بودم شهادت امام صادق...

در نیمه‌ی شب حرمتم شکستند دستای من رو تو کوچه‌ها بستند مثل حیدر و مثل مادر شدم از تازیانه شکسته پر شدم شهادت امام صادق علیه السلام تسلیت...

نیمه شب پای پیاده یاد زهرا میکنم دست بسته بین کوچه عقده از دل وا کنم از نفس افتاده‌ام تا تازیانه خورده‌ام از غم کرببلا مانند گل پژمرده ام ...

امشب نوا و ناله، لبریز شد به سینه بویِ عزا گرفت است، سرتاسرِ مدینه زهرِ عدو چِها کرد با جسمِ مهربانش جان می‌دهد به جانان، آن ماهِ بی قرینه ...

روحی دوباره بخشید، بر اقتدارِ شیعه باشد ز بعدِ جدٌش، در نزدِ او ودیعه با جان و دل بها داد، بر مکتبِ شریعت بر شیعیان عطا کرد او بهترین هدیه ...

ای تشنه ی حقایق، مولا امامِ صادق گشتی ز کینه پرپر، ای لاله ی شقایق شهادت امام صادق علیه السلام تسلیت باد

تقصیر، معصومیت او بود در این شهر  آری بیابان قدردان لطف باران نیست  او را به جرم خادمی فاطمه بردند  گرچه پریشان رفت از خانه، پشیمان نیست  ...