در کوچه‌های شهر نبی در به در شدم چون مرغ پرشکسته‌ی بی بال و پرشدم سنی گذشته از من تنها در این قفس چون شاخه‌ی شکسته‌ی بی بار و بر شدم شهادت...

فدای قبرِ خاکی ات، دلم صحن و سرای تو سرم بر آستانِ تو، دل و جانم نثارِ تو! تو شمعِ روشنی گر چه، سکوتِ سردی و امّا رسد روزی همه عالم، بگردد...

دوباره آتش کینه به آشیان میزد به باغ یاس نبی رنگ ارغوان میزد کدام داغ، جگرسوز تر از این باشد: رئیس مذهب ما را غلامشان میزد شهادت امام صادق...

میان کوچه‌ها فریاد می‌زد فغان از کینه‌ی صیاد می‌زد دو دستش‌ بسته‌ بود و نیمه‌شب ز سوز سینه‌ی خود داد می‌زد شهادت امام صادق علیه السلام تسلیت...

در این مدینه هیچ به جز غم خبر نبود از غصه سوخت دل ولی چون جگر نبود از بس که آب گشته تنم از جفای خصم دیگر ز پیکرم اثری غیر سر نبود شهادت امام...

از غربتم کسی بخدا با خبر نشد کس با خبر ز سوز دلم جز جگر نشد آتش گرفت خانه ام امّا نه همچو دل خانه در آن زمان؛چو دلم پر شرر نشد شهادت امام...

میان دود و آتش دیده‌ام کاشانه را به مانند دلم سوزانده دشمن خانه‌ام را چو آتش شعله‌ور بود دو چشم من به در بود به یادم آمد آن روز که مادر در...

مهلتی تا که مناجات به پایان برسد صحبتش خاتمه با حضرت یزدان برسد آتش افروخته اند بر در بیت مولا تا که دید آتش در زمزمه کرد یا زهرا شهادت امام...

چه کوتاه است دستِ عاشقانت از مزارِ تو چه پاییزیست حالِ زندگی دور از بهارِ تو کنارِ تربتت امشب نه اشکی و نه زوّاری یقیناً مادرت زهرا نشسته...

نور را در کوچه ی ظلمت کشیدن مشکل است پا برهنه در پی مرکب دویدن مشکل است آسمان گر بر زمین افتد، قیامت میشود آسمانی را به روی خاک دیدن مشکل...