صورتت گشته کبود و نفست می گیرد پسر هشتم زهرا تو چو مادر شده ای دم آخر شده و چشم به در می دوزی بی گمان منقلب از ضربه ی آن در شده ای شهادت...

وسط حجره ی در بسته چه بی پر شده ای کشته ی زهر جفای دل همسر شده ای ناله ی العطشت گوش جهان را کر کرد یا حسین گفتی و یاد شه بی سر شده ای شهادت...

چشم عالم شده خون در غم جانکاه نبی داغ پرپر شدنت شاه و گدارا سوزاند کاظمین ات شده در داغ شهادت سوزان رفتنت حنجره ی هر چه صدا را سوزاند شهادت...

از غمت قلب رضا  درد گرفت و رنجید آه جان سوز پدر آل عبا را سوزاند آسمان غم زده شد ماه به فریاد آمد این چه دردی است زمین، بعد هوا را سوزاند ...

داغ سنگین نگاهت دل ما را سوزاند جگر سوخته ات عرش خدارا سوزاند توجوان بودی و با دست شیاطین زهری ... به دلت نیش زد و ارض و سما را سوزاند شهادت...

عالم هستی شده غرق عزا و شور و شین هر دلی امشب بود در کربلای کاظمین  کشته گردیده جواد ابن الرضا از زهر کین  قلب جمله شیعیان از داغ او گشته...

نور دو چشم فاطمه حاجت روا شد ابن الرضا با زهر کین دردش دوا شد  ابن الرضا در حجره در بسته جان داد  همچون حسین فاطمه لب تشنه جان داد شهادت...

از سوز غمها، در شور و شینم  با این دل خون در کاظمینم امشب جهان در سوگ او ماتم سرا شد از داغ آن مظلوم عالم کربلا شد شهادت امام جواد علیه السلام...

عمری گدای درگه ابن الرضایم  باعترت وقرآن نموده آشنایم هستم گدایش، مست ولایش شرمنده ام از لطف و عطایش امشب ز سوز غم زنم بر سینه و سر همراه...

امشب دوباره من به شور و شینم  یاد غم جواد و کاظمینم ابن الرضا امام بی قرینه در کاظمین گشته شهید کینه شهادت امام جواد علیه السلام تسلیت باد