بیست و نهم اردیبهشت، روز تجلی عزت، اقتدار و بیداری ایران زمین، روز دریا شدن و خروشیدن است.

در بیست و نهم اردیبهشت، شهیدان عشق از دروازه‌های روشن افق، حماسه و وحدت را لبخند می‌زنند و تکبیر می‌گویند.

بیست و نهم اردیبهشت، روز سرودن شعر بلند حماسه و همبستگی است.

بیست و نهم اردیبهشت، یعنی تو توان اندیشیدن داری و حق انتخاب.

یک رأی، یعنی تو هستی؛ چون سپیداری سبز که بادهای هرزه گرد فتنه، توان لرزندانش را ندارند.

هموطن برخیز! شهیدان، نظاره‌گر شور حماسی‌ات در رکاب امامشان بر پلکان عرش ایستاده‌اند.

ایران یعنی دست در دست هم به فردا بیندیشیم.

ایرانی یعنی همدلی و همزبانی، یعنی اتحاد و دوستی.

وقتی قرار است در مورد آینده من و تو تصمیم گرفته شود، چه کسی بهتر از من و تو؟ مگر دیگران از احتیاجات ما خبر دارند؟ پس فقط خودمان هستیم که می‌توانیم...

حق انتخاب، یعنی احترام به من و تو؛ یعنی ما به آن درجه از درک رسیده‌ایم که در تصمیم‌گیری‌های مهم شریک شویم؛ یعنی عمل به معنای واقعی جمهوری، و...