کار نیک امروز، شادکامی فردا را در پی دارد.

خیر و نیکی وقتی شناخته می شود که می رود، شر و بدی وقتی معلوم می شود که می آید.

نیکی نکردن، بسی بهتر از نیکی کردن به امید دریافت پاداش است.

نیکی کردن به فرد حق نشناس، مانند گلاب ریختن در دریاست.

نیکی کن و از یاد ببر، اما بدی که کردی به یاد داشته باش.

بهره گیری از نیکی های دنیایی در قیامت، زمانی است که هدف از آنها، تنها رضای خدا باشد.

کسی که به خاطر کاری نیک اظهار حق شناسی می کند، در را برای نیکوکاری دیگر می گشاید.

نیکی را در دیگران و بدی را در خودت جست وجو کن.

ایمانی ارزشمند است که با کمک به فقرا همراه باشد.

فایده احسان و نیکوکاری به خودتان باز می گردد و روح سخاوت را در شما زنده می کند.