انفاقی ارزشمند است که از ایمان و انگیزه الهی برخاسته باشد.

دریافت الطاف الهی، ویژه نیکوکاران است.

احسان و نیکی در دنیای زودگذر و فانی، زندگی در بهشت جاودان را به دنبال دارد.

محبت به مال در نهاد هر انسانی هست. آنچه خطرناک است، شدت محبت است که مانع انفاق می شود.

مهم انفاق است، حتی اگر اندک باشد؛ یک برگ زرد روی آب، می تواند کشتی صدها مورچه شود.

سعادت فرد در سایه نگاه اجتماعی و کریمانه اوست.

شکرانه موهبت توانایی چیست جز دستگیری از ناتوانان؟

در انفاق نه افراط و نه تفریط، تنها بخشی از آنچه را دوست داری، انفاق کن.

احسان و دستگیری، توفیق الهی است، و این توفیق، تنها نصیب کسانی می شود که لایق لطف خدایند.

اگر دستت نمی رسد، با نگاه؛ اگر توان مالی نداری، با لبخند؛ اگر قدرت جسمی نداری، با عاطفه، با کلام، با سلام، از نیازمندان دلجویی کن!