هنوزم انتظار و انتظار است هنوزم دل به سینه بیقرار است هنوزم خواب می بینم به شبها همان مردی که بر اسبی سوار است همان مردی که آید جمعه روزی...

صحبتی شد که خدا باب نجاتی بفرست تلخی دائقه را شاخه نباتی بفرست میرسد با علم سبز امامت بردوش از چه خاموش نشستی صلواتی بفرست

تو که درد آشنای اهل دردی تو که دست کسی را رد نکردی بگو حالا که دلهامان شکسته ست دلت می آید آیا بر نگردی؟

یکی از جمعه ها جان خواهد آمد به درد عشق درمان خواهد آمد غبار از خانه دلها بگیرید که بر این خانه مهمان خواهد آمد

هجر تو ز درد و داغ دلگیرم کرد اندوه و غم زمان ، زمین گیرم کرد گفتند که جمعه میرسی از کعبه این رفتن جمعه ،جمعه ها پیرم کرد

من سجده به خاک جمکران می خواهم از یوسف گمگشته نشان می خواهم فریاد و فغان از غم تنها بودن من مهدی صاحب زمان می خواهم

مهدیست آنکه نهضت قرآن به پا کند مهدیست آنکه نیک و بد از هم جدا کند مهدیست آنکه با کلمات محمدی گفتار پوچ ما همه پر محتوا کند

دنیا هنوز تشنه یک جرعه سیب توست چشمش پی اجابت امن یجیب توست لطفت نصیب هر دو جهان شد، عجیب نیست تو آشناترینی و غربت نصیب توست!

مُقَلّب القُلوبِ من، چهره ی همچو ماه توست مُدَبّر الّیل دلم، زلف چو شب سیاه توست تو ای مسافر غریب حَوّل این دل مرا قلب تمام عاشقان منتظر نگاه...

بــوی عـطــر یــار دارد جمـعه ها وعــــده دیـــدار دارد جمــعه ها جمــعـه هـا دل یاد دلبـر مـی کنـد نغمه یا ابـن الـحسن سـر مـی کنـد