تو چون به جلوه در آیی سپیده خواهد شد فروغ باغ سحرگاه دیده خواهد شد چراغ صبح ز نور تو می شود روشن که با تجلی رویت سپیده خواهد شد

ای دل بشارت می دهم خوش روزگاری می رسد یا درد و غم طی می شود، یا شهریاری می رسد گر کارگردان جهان، باشد خدای مهربان این کشتی طوفان زده هم بر...

تو غایبیّ و بود خلق عالمت به حضور به هر مقامی که هستی دهی به هستی نور چگونه غایبی از دیده ام که می بینم ز کوچه های دلم می کنی هماره عبور

دعا کنید که این شام غم سحر گردد دعا کنید که خورشید جلوه گر گردد دعا کنید که این روزگار سر گردان ز کوی گم شده ی خویش با خبر گردد اللهم عجّل...

دروازه های نور را بستند و ما و تیرگی کی می رسی و ناگهان دروازه را وا می کنی؟ باغ زمستان دیده ام با شاخه هایی یخ زده کی تو بهار ناگهان! ما...

زخم دل هجران زدگان را تو شفایی درد غم بی نسخه ما را تو دوایی عالم همه جا پر شده از تیرگی محض ما گمشدگانیم و تو مصباح هدایی

ای دادخواه عترت و قرآن بیا بیا وی زخم دین به تیغ تو درمان بیا بیا از زخم هر شهید ندا می شود بلند کای التیام زخم شهیدان! بیا بیا

چند سال است که من منتظرم برگردی ای مسافر! سفر هجر تو پایان دارد؟! گر که یوسف نکند میل به دیدار وطن دلِ یعقوب به برگشتنش ایمان دارد

فدای گردش چشم خدایی ات گردم چه می شود به نگاهی کنی مرا مسرور به آفتاب، نشاید نگاه از نزدیک چه می شود که به بینم رخ تو را از دور

جلوه کن تا عیسی مریم برای یاریت با ظهورت همزمان از آسمان نازل شود جلوه کن تا داد محسن را بگیری از عدو چهره بگشا تا مراد فاطمه حاصل شود