از روزها من جمعه ها را دوست دارم این جمعه های آشنا را دوست دارم هر صبح جمعه ندبه می خوانم برایت از کودکی این لحظه ها را دوست دارم

آقا بیا که حوصله از سر فراتر است دیگر حیات و مرگ ز هجرت برابر است این جاده ی فراق چه بی انتها شده دل های خسته  از ره دور مکدّر است

دلیل این همه غیبت کجاست ای مولا بگو که این همه دوری رواست؛ ای مولا نظاره کردن آن چهره ی دل آرایت تمام حاجت این بینواست ای مولا

امیر خانه به دوش غریب یا مهدی بقیة الله و خیرالحبیب یا مهدی برای درد دل شیعه، دل زهرا تویی تو مرهم و خیرالطبیب یا مهدی

تا کی بگویم ای خدا، ابن المعز الاولیا      پروردگارا عمرم سرآمد مهدی نیامد مهدی نیامد از هجر او افروختم آتش گرفتم سوختم     پروردگارا عمرم...

بیا که بی تو دلم سخت زار و غمگین است بیا که بار جدایی عجیب سنگین است بدون بودن تو لحظه های من تلخ است بیا که زندگی ام با تو سبز و شیرین است

اندر سر راه تو من، بنشسته ام با صد محن   ای صاحب عصر و زمن مهدی بیا مهدی بیا  از دوری روی تو من، صبر و تأمل تا به کی   هجرت تحمل تا به کی...

ای دلبر دور از نظر ای شاهد والا گهر     ای منتظِر ای منتظَر مهدی بیا مهدی بیا  ای سید و سالار من ای حجت دادار من    ای رهبر غمخوار من مهدی...

ای مظهر آدینه ام من عاشق دیرینه ام       عشقت شفای سینه ام مهدی بیا مهدی بیا دست من و دامان تو جان جهان قربان تو     چشم من و احسان تو مهدی...

آگهی آقا که ما بی یاوریم             از فراق روی تو در آذریم خود خبر داری ز حال شیعیان              زین همه درد و غم و رنج نهان جان زهرا...