جورچین شعر من زیبا نشد بی نام دوست ای نگارین اخترم ، جانم فدای جان دوست

به دنبال کسی هستم که با درد آشنا باشد دلش غمگین ، خودش ساده ، کمی از جنس ما باشد

تو دنیایی که جای آرزوهاست کسی جز تو منو عاشق نمی خواست بیا تا تکیه گاه من تو باشی دلم مثل خودت تنهای تنهاست

رسم ما آوارگان ترک وفای دوست نیست رسم ما دریا دلان خشکیدن احساس نیست ما محبت را به نام دوست ارزان میکنیم تا صداقت زنده است ما هم رفاقت میکنیم

تو را انگار یک جا دیده بودم میان خواب و رویا دیده بودم نگاهت همچو شبنم آشنا بود گمانم بین گلها دیده بودم

بعضیا از خنده سیرن بعضیا از غم میمیرن بعضیا از بس عزیزن هرگز از دلها نمیرن

تا ابد یاد عزیزان ز دل و جان نرود جان اگر رفت ولی خاطر خوبان نرود

اگر تا روز قیامت داشتنت نباشه قسمت چشم به راه تو میمونم با دلی پر از صداقت

می بوسیمت سه تایی من و غم و تنهایی امان از این جدایی دلتنگتم خدایی

محبت مثل سکه میمونه که اگه بیفته تو قلک قلب نمیشه درش آورد ، اگرم بخوای درش بیاری باید اونو بشکونی