هرچي عشقه با نگينش هرچي خوبه بهترينش آسمونم با زمينش همشون فداي تو

ماندم به تو اي گلشن زيبا چه نويسم من مور صغيرم به سليمان چه نويسم ترسم که قلم شعله کشد صفحه بسوزد با اين دل تنگم به عزيزم چه نويسم

به نام کسي که يادش دربهارمن ،نامش درانديشه من ،عشقش درقلب من، کلامش در دفترمن، ديدارش آرزوي من است.

اي مهربانم ازين پس هرشب سراغت را ازماه مي گيرم وهرروزبه خورشيد مي سپارمت تا مبادا به سايه غم گرفتار شوي.

دلم براي کسي تنگ است که طلوع عشق را به قلب من هديه مي دهد .

دلم براي کسي تنگ است که با زيبايي کلامش مرا درعشقش غرق مي کند .

خنده ات رو به همه بده، ولی لبخندت را به یه نفر، عشقت را به همه بده،ولی وجودت را به یه نفر، بذار همه عاشقت باشن، ولی خودت عاشق یه نفر باش .

منم آن شعله آتش که از هر شمع برخيزم تمام هستي خود را فقط به پاي تو ريزم درون قلب من فرمانروايي کن که از موي تو برخيزد همه عطر دل انگيزم ...

يه گل تقديم به آنکه دارمش دوست تقديم به آنکه قلبم ازاوست اگر مهتاب از تن برکند پوست جدا هرگز نگردد يادم از دوست

گاهي آن قدر غرق آرزو هستي که فراموش مي کني خودت آرزوي کسي هستي .