یارم از بهر فراقت به کجا سر بزنم ؟ شوق دیدار تو دارم ، به کجا پر بزنم ؟

من و دل همنفسیم با نفس خیال تو نفسم ، همنفسم ، هر نفسم فدای تو

بی رویت آینه کدر خواهد شد آهم در شهر منتشر خواهد شد چون بمبی ساعتی دلم در سینه با تاخیر تو منفجر خواهد شد

روزهاست از سقف لحظه هایم یاد تو می چکد ، اگر باران بند بیاید از این خانه می روم .

تقدیم به کسی که اسمش انتها ندارد ، محبتش پایان ندارد ، فراموشیش امکان ندارد .

دلتنگی های من به تو رفته اند ، آرام می آیند ، در سینه می نشینند ، دیگر نمی روند .

سالهاست کوهستان دلم به حرمت ردپایت به برفهایش اجازه ی آب شدن نمی دهد.

با این که ازم دوری اما هر وقت دستمو میزارم رو قلبم ، میبینم سر جاتی.

گه گاهی سفری کن به حوالی دلت ، شاید از جانب ما خاطره ای منتظر لمس نگاهت باشد .

گرچه آلوده ی دنیای فریبم ، اما سینه ای پاک به پهنای صداقت دارم ، دل من عاطفه را می فهمد ، با کسی سبزتر از عشق رفاقت دارم .