مي خوام به زودي ببينمت ، کنار چهار راه دلتنگي ، خيابان تنهايي ، کوچه ي دوستي .

گلت خشک شد ولي هرگز نمرده زمان بوي تو رو از خونه برده دلم خوش بود مي آيي يه شب تو خوابم ولي چند ماهه که خوابم نبرده

گلي دارم که تو گلها غريبه نه نارنجه و نه ليمو و نه سيبه گلي دارم به دست کس نميدم خريدم گوهري و پس نميدم

زندگي را اشکي بيش نمي دانم ، پس بگذار با اشک چشمانم بنويسم . دوست دارم ...

تو از زيباترين نيلوفر من بخوان غم را تو از چشم تر من بدان اين روي زرد از دوري توست که سر بيرون زد از خاکستر من

گل فرستادم ، تو بو کن اگر رفتم تو با گل گفتگو کن اگر مردم فداي تار مويت اگر ماندم ، که باز آيم به سويت

اگه صداي پاک تو همدم شب هاي منه ، عزيزم حضور زيباي تو هميشه دنياي منه .

هميشه اسم تو بوده اول و آخر حرفام ، بس که اسم تو رو خوندم ، بوي تو داره نفسهام .

راز اين نکته فقط باد صبا مي داند ، دارمت دوست به قدري که خدا مي داند .

با تو مي مانم بي آنکه دغدغه هاي فردا داشته باشم زيرا مي دانم فردا بيش از امروز دوستت خواهم داشت .