در غم فردا سرآمد شادی امروز ما یاد شنبه تلخ بر طفلان کند آدینه را صائب تبریزی

گل ز شبنم در دل شب‌ها نمی‌باشد جدا خودپرستان در بغل گیرند شب آیینه را صائب تبریزی

آه از زنگ کدورت پاک سازد سینه را می‌شود روشن ز خاکستر سواد آیینه را صائب تبریزی

درد و داغ عشق را در دل نهفتن مشکل است این سپند شوخ، مجمر می‌کند گنجینه را صائب تبریزی

هیچ سیل خانه‌پردازی چو گرد کینه نیست در درون خانه باشد خصم، صاحب کینه را صائب تبریزی

می‌توان در سینه روشن ضمیران روی دید آب می‌سازد فروغ این گهر گنجینه را با بصیرت، چشم ظاهربین نمی‌آید به کار روزنی حاجت نباشد خانه آیینه را ...

زندگانی با فشار قبر کردن مشکل است پاک کن از صفحه خاطر غبار کینه را صائب تبریزی

سینه‌دادن به زخم تیر قضا نیشکر خوردن است دلها را صائب تبریزی

آه، افشاندن غبار از جان گریه، افشردن است دلها را صائب تبریزی

ما را مبر به باغ که از سیر لاله‌زار یک داغ صدهزار شود داغدیده را صائب تبریزی