در سینه‌ی کربلا که چون گل پاک است هفتاد و دو خورشید نهان در خاک است هفتاد و دو خورشید که هر خورشیدی روشنگر منظومه‌‌ای از افلاک است شهادت...

خوشا دلی که می‌شود وقف عزای کربلا شراره‌اش شَوَد به جان سوز و نوای کربلا راهِ حسین بن علی راهِ خوشِ سعادت است حسین حسین گفتنِ ما تقرّب و عبادت...

تا در پی عشق تابناک افتادند اصحاب حسین سینه‌‌چاک افتاند هفتاد و دو سرو ناز چون اشک وداع در پای امام خود به خاک افتادند شهادت امام حسین علیه...

تا حسینی نشود جان و دل عاشق دوست در ره مهر و وفا پا به رکابش نکنند رنگ و بو از چمن عشق تو باید گیرد هر گلی را که در این باغ، گلابش نکنند ...

هفت آسمان پُر است ز گرد عزای تو چشمان مهر و ماه ز داغ تو پُر نم است کعبه سیاهپوش عزایت شد و هنوز شور غمت به سینه‌ی پُر شور زمزم است شهادت...

سلام ای حلق محزون، ای گلوی روشن گلگون که عالم شعله‌‌ور شد از طنین صوتِ قرآنت تو را از سنگ و چوب و بوریای کهنه پرسیدم تو را از ریگ‌های داغ...

ای خوش‌ آن قوم‌ که در مکتب هفتاد و دو تن سر سپردند به فرمان تو یا ثارالله چشم تاریخ ندیده‌‌ست و نبیند دیگر به وفاداری یاران تو یا ثارالله ...

عالم به ماتم تو حسینیه‌ی غم است یعنی که فصل سوگ و عزا، فصل ماتم است از عرش تا به فرش تمام فرشتگان فریاد می‌زنند که ماه محّرم است شهادت امام...

شوریده سری که شرح ایمان می‌کرد هفتاد و دو فصلِ سرخ عنوان می‌کرد با نای بریده نیز بر منبرِ نی تفسیر خجسته‌‌ای ز قرآن می‌کرد شهادت امام حسین...

تا گریه بر حسین تمنای خلقت است بین من و تمام ملائک رقابت است نزدیک می‌‌کند دل ما را به هم حسین این اشک روضه نیست، که عقد اخوت است شهادت امام...