عشقِ تو در دو جهان غرق امیدم می‌کند چشمت از دیگر طبیبان ناامیدم می‌کند کنج هیئت، زیر پرچم، وعده‌ی دیدارِ ماست مادرت می‌آید و غرقِ امیدم می‌کند ...

سر حسین که در طشتی از شراب افتاد  گمان کنم که به جانِ جهان عذاب افتاد سری که از روی نیزه زِ کربلا تا شام  هزار مرتبه بر خاک، با شتاب افتاد ...

ای حسین ای به فدایت همه‌ی زندگیم پُر شد از گرد عزایت همه‌ی زندگیم گرچه قابل به نثار قدمت نیست ولی همچو گل ریخت به پایت همه‌ی زندگیم شهادت...

ای وای عطش چه کرد آنجا با تو همسایه مگر نبود دریا با تو ای کاش به زیر تیغ خورشید، آن ظهر بودیم شریک تشنگی‌ها با تو شهادت امام حسین علیه السلام...

هفتاد و دو آیه تابناک افتاده‌‌ست هفتاد و دو لاله سینه‌‌چاک افتاده‌‌ست ای ماه بگو ستاره‌‌ها شرم کنند هفتاد و دو خورشید به خاک افتاده‌‌ست شهادت...

خیمه‌ی عترت یاسین و دل اهل حرم سوخت در شام غریبان تو یا ثارالله می‌کند خاطر طوفان‌‌زدگان را آرام صوت داوودی قرآن تو یا ثارالله ... شهادت...

آن‌سو نگران، نگاه پیغمبر بود خورشید، رسول آه پیغمبر بود ای تیغ پلید! می‌‌شکستی ای‌کاش آن حنجره، بوسه‌‌گاه پیغمبر بود شهادت امام حسین علیه...

چه کربلاست! که عالم به هوش می‌آید هنوز ناله‌ی زینب به گوش می‌آید چه موقفی‌ست؟ که برتر ز کعبه می‌‌دانند ملائکند، که اذن دخول می‌‍‌‌خوانند ...

ای همه خلق جهان، شاهد یکتایی تو دل ما، بیتِ الهی ز دل‌آرایی تو با وجود رُخ خونین و به خاک آلوده صورتی را نتوان یافت، به زیبایی تو شهادت امام...

چون لاله به ساحت چمن می‌سوزم با یاد تو پاره پاره تن می‌‌سوزم در حسرت بوسه‌‌ای که خنجر آن روز بر حلق تو زد، هنوز من می‌‌سوزم شهادت امام حسین...