یوسف غریب بغدادی    العطش گفتی و جان دادی از تو ای کرم بر تو بنده         روضه ی کربلا شد زنده شهادت امام جواد علیه السلام تسلیت باد

ای یادت رونق هر بزم و انجمن فدای ماتمت هستی و جان من تنت مانده سه روز روی بام خانه زنده شد روضه ی شهید بی کفن شهادت امام جواد علیه السلام...

در اوج غریبی ناله ها زدی تو ناله در حریم کبریا زدی تو کنیزان کف زنان، ولی بین حُجره ز شرار آن زهر، دست و پا زدی تو شهادت امام جواد علیه السلام...

دل ارض و سما می سوزد برایت تا به اوج فلک رسیده نوایت زهرای مرضیه گریان عزایت جگرت پاره شد، بمیرم برایت شهادت امام جواد علیه السلام تسلیت...

جان هر دو عالم فدای روی تو تو جوادی و من سائل کوی تو قبله ی دلهای عاشقان سوی تو هر گلشن خوش بو از شمیم و بوی تو شهادت امام جواد علیه السلام...

تنها جفای همسر من قاتلم نشد اصلا کسی نبود که دلداری ام کند جود مرا به زهر جفایش جواب داد نیّت نداشت اینکه وفاداری ام کند شهادت امام جواد...

ز بیداد و جفای همسر تو دل اهل ولا بیت الحزن شد اگر چه سوختی از آتش زهر کجا جسمت بدون پیرهن شد؟ شهادت امام جواد علیه السلام تسلیت باد

سیه پوش غم تو جان و تن شد زداغت هر دلی غرق محن شد بمیرم قاتلت شد همسر تو غریبی توهم مثل حسن شد شهادت امام جواد علیه السلام تسلیت باد

آن روز کاظمین چو بازار شام شد دنیا برای بار نهم بی امام شد دجله که دیگر آبروی رفته هم نداشت آنقدر اشک ریخت که چشمش تمام شد شهادت امام جواد...

به تسلای دل فاطمه که صاحب عزاست    هادی از داغ پدر زمزمه اش وا ابتاست       تو امیر کاظمینی و رئوفاً بالعباد                 حضرت مشگل گشا...